Czasownik w języku niemieckim

W języku niemieckim istnieją trzy czasy przeszłe tj. Imperfekt, Perfekt oraz Plusquamperfekt.

Imperfekt

Czas przeszły Imperfekt jest nazywany czasem przeszłym prostym, jest używany przede wszystkim w opowiadaniach, relacjach i opisach. Nie należy traktować czasu Imperfekt jako czasu niedokonanego, ponieważ wyraża on także czynności już dokonane.

Imperfekt czasowników słabych powstaje poprzez dodanie do tematu bezokolicznika przyrostka -t- oraz końcówki odmiany czasu teraźniejszego, oprócz trzeciej osoby liczby pojedynczej, która równa się pierwszej osobie. Do czasowników o temacie zakończonym na -t , -d lub grupą spółgłoskową zakończoną na -m, -n dodaje się samogłoskę -e przed przyrostkiem.


Jak wyglądają formy Imperfekt oraz Perfekt (Partizip II) czasowników mocnych i nieregularnych dowiesz się z zamieszczonej na tej stronie listy najważniejszych czasowników mocnych. Listę tą możesz również pobrać jako archiwum .rar.

Perfekt

Czas Perfekt jest czasem złożonym; składa się z czasownika posiłkowego haben lub sein w czasie teraźniejszym, które są odmieniane przez osoby oraz trzeciej formy podstawowej czasownika, czyli imiesłowu czasu przeszłego (Partizip II), który stoi na końcu zdania i jest nieodmienny.

Perfekt z sein tworzą czasowniki wyrażające ruch czasowniki wyrażające zmianę stanu czasowniki: sein, werden, bleiben
Ich bin nach Spanien gefahren.
Er ist Arzt geworden.

Perfekt z haben tworzy większość czasowników tzn.: czasowniki wymagające dopełnienia w bierniku (przechodnie - transitive) czasowniki zwrotne czasowniki modalne czasowniki nieosobowe np.: es regnet
Ich habe das Auto nicht gesehen.
Wir haben unsere Freundin besucht.

Plusquamperfekt

Czas zaprzeszły Plusquamperfekt różni się od czasu Perfekt jedynie tym, że czasowniki posiłkowe haben i sein występują w czasie przeszłym Imperfekt np.:
Ich war nach Spanien gefahren.

Plusquamperfekt nie występuje samodzielnie, lecz stosowany jest w wypadkach, kiedy trzeba zasygnalizować, która z czynności została wykonana wcześniej, a która później. Zależność taką nazywamy następstwem czasów.